По финалниот пораз од Њујорк Никс, првата мисла на сите беше дека овие Спарси сигурно брзо ќе се вратат на врвот. Со јадрото предводено од Виктор Вембањама, Дилан Харпер и Стефон Касл, иднината на Тексашаните изгледа загарантирана. Сепак, модерната НБА лига крие опасна замка, а илузијата дека времето работи за младите екипи често се руши во суровата реалност. Новите строги финансиски ограничувања покажуваат дека шампионските прозорци се многу кршливи. Најдобар пример за тоа е Оклахома од 2012 година. Сите им предвидуваа долгогодишна доминација со Дјурант, Вестбрук и Харден, но тие никогаш повеќе не заиграа заедно во големото финале.

Клучната дилема за Сан Антонио ова лето е дали да му се остане верен на Диерон Фокс или целосно да се забрза смената на генерациите. Ова тешко прашање се наметна по спектакуларните партии на Дилан Харпер во битката за прстенот. Младиот бек во финалната серија бележеше во просек 18 поени и покажа карактер на идна суперѕвезда. Чарлс Баркли јавно порача дека Харпер мора да добие предност на теренот пред поискусните колеги, а Девин Васел потврди дека младиот кошаркар веќе бара поголема улога во тимот. Сега е прашање дали Харпер ќе прифати да биде во втор план по вакво созревање на најголемата сцена.

Од друга страна, во јавноста премногу лесно се заборава дека Фокс не беше целосно здрав во завршницата од сезоната. Искусниот бек влечеше незгодна повреда на зглобот уште од серијата со Минесота. Во финалето драстично потфрли со очаен шут од игра, но тоа во голема мера беше последица на физичките проблеми. Евентуалниот трејд на Фокс би значел комплетно потпирање на младата тројка, додека неговото задржување бара трпение и верба во негово брзо враќање во препознатливата форма. Двете опции носат огромен ризик за франшизата. Најголемата опасност за Спарси е да поверуваат дека имаат неограничено време на располагање, бидејќи во модерната кошарка шансите за титула доаѓаат и си одат преку ноќ.