Шкотскиот фудбал вчера доживеа вистински тектонски потрес кој ги разниша темелите на „Старата фирма“, откако Хартс со херојска игра го совлада Ренџерс и јасно му стави до знаење на целиот остров дека трката за титулата повеќе не е само „приватна забава“ на екипите од Глазгов. Овој триумф не е само обичен успех на теренот, туку најава за најголемата спортска сензација во поновата историја на Шкотска, бидејќи патот кој го изоде клубот од Единбург во последната деценија се граничи со невозможното. За да се сфати големината на овој момент, мора да се потсетиме дека последен пат кога еден клуб кој не се вика Селтик или Ренџерс ја подигна шампионската титула беше во далечната 1985 година, кога младиот и амбициозен Сер Алекс Фергусон направи чудо со Абердин пред да замине во Манчестер Јунајтед.
Од таа историска година на Фергусон поминаа четири децении во кои шкотската лига беше заложник на суровиот монопол на двата гиганта од Глазгов, но Хартс сега е подготвен да го сруши тоа проклетство. За навивачите на клубот од „Тајнкасл“, чекањето е уште поболно и подолго, бидејќи последната титула во Единбург пристигна во 1960 година, односно пред точно 66 години. Тоа беше едно сосема поинакво време, ера во која фудбалот се играше со романтичарски дух. Колку е тоа одамна, најдобро илустрира фактот дека во 1960 година светот сè уште немаше поим што е тоа аудио-касета, со оглед на тоа што „Филипс“ ја претстави првата касета дури во 1963 година. Тоа беше време кога фудбалската опрема беше во својот зародиш, а најголемиот дел од голманите во лигата сè уште ги бранеа своите мрежи со голи раце, потпирајќи се на своите рефлекси без помош на денешните модерни ракавици.
Токму затоа, денешната позиција на Хартс на врвот на табелата изгледа уште понадреално кога ќе се земе предвид низ каков пекол помина клубот во последните тринаесет години. Од екипа која беше на работ на згаснување поради огромни долгови, која се соочуваше со драстични одземања на бодови и која мораше да го помине патот низ исчистување во втората лига, Хартс успеа да се издигне како феникс. Благодарение на фанатичната лојалност на своите навивачи кои го презедоа клубот во најтешките мигови, тие денес не само што се стабилни, туку и доминираат над тимови чии буџети изгледаат како научна фантастика за остатокот од лигата.
Иако на вчерашното дерби поради повреда во составот го немаше ветеранот Крег Гордон, кој со своите 43 години и трите сезонски настапи (две чисти мрежи) е вистинска икона и душа на тимот, неговото влијание врз менталната сила на екипата е непроценливо. Без разлика кој стои меѓу стативите, Хартс моментално игра фудбал кој не се плаши од авторитети. Со екипа која не отстапува ниту милиметар и навивачи кои конечно веруваат во невозможното, Единбург сонува со отворени очи за титулата која ја чекаше повеќе од половина век. Тоа би значело крај на една ера и почеток на нова фудбалска историја која ќе се раскажува со децении.
