Групната фаза на Светското првенство заврши со неколку огромни изненадувања кои комплетно го сменија односот на силите на глобалната фудбалска мапа. Додека поединечни континенти го потврдија својот огромен подем, други доживеаја класичен бродолом. Апсолутен победник на првата фаза од Мундијалот е Африка, која испиша историски резултат откако дури девет од десетте нивни репрезентации изборија пласман во нокаут-фазата. Единствено селекцијата на Тунис го заврши настапот, додека Мароко, Алжир, Египет, Сенегал, Брегот на Слоновата Коска, Гана, Јужна Африка, ДР Конго и дебитантот Зеленортските Острови продолжуваат да сонуваат за светскиот трон.

Потполно поинаква и катастрофална слика пристигнува од Азија. Континентот кој на претходните големи натпреварувања бележеше константен напредок, овој пат комплетно потфрли под притисокот. Од осумте азиски репрезентации кои допатуваа на турнирот, само Јапонија и Ирак успеаја да ја преживеат групната фаза. За преостанатите шест селекции – Јужна Кореја, Саудиска Арабија, Катар, Иран, Узбекистан и Јордан, мундијалската приказна заврши експресно по само три одиграни натпревари.

Сериозни удари претрпе и Европа, каде што покрај очекуваниот најголем број патници во следната рунда, куферите предвреме мораа да ги спакуваат Турција и Шкотска. Турците беа едно од најголемите разочарувања бидејќи јавноста од нив очекуваше далеку посериозна улога, додека Шкотите уште еднаш покажаа дека немаат квалитет за исчекор на големата сцена. Во Јужна Америка, пак, најголем шок е елиминацијата на двократниот светски првак Уругвај, кој не успеа да најде формула за нокаут-фазата, за разлика од Бразил, Аргентина, Колумбија, Парагвај и Еквадор кои рутински го продолжија својот пат.

Пред почетокот на елиминациите едно е јасно, Африка веќе не е само континент кој може да приреди поединечно изненадување, туку моќна сила која рамноправно им пркоси на најголемите фаворити.